[SF] สงกรานต์นี้....พาซั่ม

Title : [SF] สงกรานต์นี้....พาซั่ม

Pairing : Kyuhyun x Sungmin

Author : AO’2MIN’ (CHuHEe)

Rating : NC – 20 (มั่ง -*-)

Author Note : เกิดอารมณ์หื่น อยากแต่งฟิค มันไม่มันก็อ่านเถอะ!!!! อ่อ!! อย่าไปเชื่อ NC มันมากนะ คริ คริ






13 วันมหาสงกรานต์ หรือเทศกาลสงกรานต์ ถือเป็นประเพณีวันขึ้นปีใหม่ของประเทศไทยมาแต่โบราณ เป็นประเพณีที่แสดงออกถึงความงดงามอ่อนโยนและเอื้ออาทร เต็มไปด้วยความสนุกสนาน ความอบอุ่น สะท้อนถึงเอกลักษณ์ความเป็นไทยได้อย่างเด่นชัด ซึ่งในแต่ละปีช่วงเทศกาลสงกรานต์จะเป็นช่วงวันหยุดยาวที่หลายคนได้พักผ่อนอยู่บ้าน หรือเดินทางกลับบ้านในต่างจังหวัด ไปอยู่พร้อมหน้าพร้อมตากับครอบครัว ทำบุญตักบาตร รดน้ำดำหัวขอพรจากผู้ใหญ่เพื่อให้เป็นสิริมงคลในชีวิต รวมถึงเล่นน้ำสงกรานต์กันอย่างสนุกสนาน หรือเดินทางท่องเที่ยวไปตามสถานที่ต่างๆ เพื่อชาร์จพลังกับวันหยุดยาว ถ้าหากคนไหนยังไม่มีที่เที่ยวลองไปเที่ยวประเทศไทย ลองหาความสุขที่ชุ่มฉ่ำดูนะครับ





-ปิ๊ด-





“คยูจ้าาาาาาาาาา ที่รักอยากไปเที่ยวสงกรานต์ที่ประเทศไทยอ่า อยากไปชุ่มฉ่ำ หรรษาวันสงกรานต์อ่า คยูพาที่รักไปหน่อยน้า นะนะ จุ๊บ” หลังจากรายการจบ ร่างบางก็รีบกระโดดขึ้นไปนั่งตักอีกคนที่กำลังเล่นเกมอย่างเมามันและซบลงที่ไหล่อย่างออดอ้อนพร้อมจุ๊บลงแก้มหนา



“ไม่เห็นต้องไปไกลเลย ชุ่มฉ่ำที่อ่างกุชชี่ของเราก็ได้นิ เร้าร้อนกว่าอีก” เลิกสนใจเกมทันที ก่อนจะหันมาสนใจคนตรงหน้าพร้อมเอามือเข้าไปซุกซนในเสื้อยืดตัวบางก่อนจะเน้นย้ำที่สะโพกมน


“ไม่เอา!!! ซองมินอยากไปเล่นสงกรานต์อ่า” งอน เชิดหน้าหนีทันทีเมื่อถูกคนรักขัดใจ


“อยากไปมากเหรอ? หื้ม” น้ำเสียงที่เจ้าเล่ห์ รอยยิ้มที่กระตุก ราวกับมีแผนอะไรอยู่ “ทำให้คยูสุดหล่อคนนี้พอใจก่อนซิ
แล้วสุดหล่อจะพาไปเที่ยว!!” คยูฮยอนต่อรองพร้อมเลื่อนใบหน้าเข้าไปข้างหูเลียติ่งหูเรียกความเสียวซ่านให้ร่างบาง
ไม่ต้องบอก ซองมินก็รู้ว่าต้องทำอย่างไรให้คยูฮยอนพอใจ


“พูดจริง ๆ เหรอ? อย่ามาหักหลังกันน้า” ใบหน้าหวานหันกลับไปถามคนรักทันทีอย่างมีความหวัง ถึงอย่างนั้นก็ยังไม่วายเชื่อใจดีอยู่


“อื้ม ^^ เร็วซิ” คยูฮยอนรับปากก่อนจะก้มลงไปหาความเสียวซ่านและความหวานที่ซอกคอ เพื่อเป็นการสื่อความหมายให้ร่างบางได้รู้ ซองมินหลับตาลงพร้อมกับโอบคอคยูฮยอนเข้ามาใกล้ ๆ และยอมให้ร่างสูงทำทุกอย่างที่เจ้าตัวต้องการ เสื้อยืดตัวบางถูกถอดออกอย่างง่ายดายและร่างบางก็ถอดเสื้อให้คยูฮยอนเช่นกัน ก่อนจะเดินนำร่างสูงไปที่เตียง


“แล้วนายจะต้องพอใจ” ซองมินพูดออกมาด้วยใบหน้าที่ยั่วยวนชวนฝันจนคยูฮยอนทนไม่ไหว รีบดึงร่างบางเข้ามาจูบอย่างร้อนแรงโหยหาจนซองมินร้อนผ่าวไปหมดเมื่อลิ้นร้อนของคยูฮยอนแทรกเข้ามาอย่างเร่งเร้า
ก่อนจะกดจูบให้หนักเข้าไปอีก ริมฝีปากของทั้งสองแนบชิดกันจนซองมินต้องอ้าปากขึ้นเพื่อหาช่องทางหายใจ มือบางค่อย ๆ ปลดกางเกงร่างสูงก่อนจะเค้าคลึงจนเนินปุ่มสีชมพูตั้งชั่น
ยิ่งซองมินดันตัวเองให้เสียดสีกับร่างสูงมากเท่าไร ยิ่งทำให้คยูฮยอนมีอารมณ์มากขึ้นเท่านั้น โดยริมฝีปากลากไปตามผิวแก้มเนียนก่อนจะลากลงมาอยู่ที่ลำคอและเลื่อนต่ำลงมาหยุดที่เนินปุ่มที่กำลังแข็งขันของคยูฮยอน
ซองมินทั้งขบเม้มและดุดดันมันด้วยปลายลิ้น จนคยูฮยอนร้องครางออกมา ซองมินแทรกขาผ่านหน้าขาของคยูฮยอนช้า ๆ จนสิ่งสำคัญที่กำลังขยายของตัวเองเสียดสีกับต้นขาของคยูฮยอน ทำเอาแทบทนไม่ไหว



“อ่ะ อ๊า ซองมิน” คยูฮยอนร้องครางเสียงดัง เมื่อซองมินกำลังครอบครองแก่นกายของเขาด้วยปาก
อุณหภูมิร้อนเป็นไฟจากโพรงปากของซองมินทำให้คยูฮยอนร้องครางออกมากับความเสียวซ่านและอักอั่น
ยิ่งซองมินใช้ปลายลิ้นหยอกล้อกับส่วนปลายที่อ่อนไหวต่อความรู้สึกของคยูฮยอน เจ้าตัวถึงกับแอ่นสะโพกเข้าหาปากร้อนแรงด้วยความเกร็ง มือหนาสอดเข้าไปในกลุ่มผมสีดำที่กำลังวุ่นวายอยู่กับส่วนไหวของตัวเองเพื่อระบายความทรมาน


“อ่า ซองมินอ่า ไม่ไหวแล้ว” คยูฮยอนร้องครางด้วยน้ำเสียงแหบพร่าก่อนจะปล่อยน้ำขาวขุ่นเอาไปในปากของซองมิน


“ชอบเปล่าจ๊ะ? ที่รัก” ก่อนจะเลียคราบน้ำขาวขุ่นที่มุมปากและค่อย ๆ เคลื่อนตัวขึ้นไปก่อนจะจับแก่นกายให้ตรงกับช่องแคบแล้วค่อย ๆ จับมันกดลงไปช่องแคบ

“อ่ะ / อ๊าาาา” ซองมินกับคยูฮยอนร้องก็ออกพร้อมเมื่อแก่นกายได้เข้าไปข้างในช่องแคบ
แล้วเริ่มขยับเล็กน้อยก่อนจะรีบโน้มหน้าลงมาจูบปากร่างสูง

“นายเซ็กซี่มากแค่ไหนรู้ตัวบ้างไหม”


“รู้ซิ อ่ะ มะ...ไม่งั้น..นายจะแข็งเร็วขนาดนี่เหรอ อ๊า” ร่างสูงไม่ได้ตอบอะไรก่อนจะลูบไล้ไปตามสะโพกเพื่อระบายความเสียว เริ่มเคลื่อนสะโพกมนของตัวเองขึ้นลงช้า ๆ เพราะไม่อาจทนแช่ค้างอยู่อย่างนั้นได้นาน

“อ๊ะ อ่า ซองมิน เบาๆ ช้าๆ อ๊า อื้มม” เมื่อเห็นร่างบางกำลังเปลี่ยนจังหวะจากเชื่องช้ากลายเป็นรุนแรง
เร้าร้อนและถี่ขึ้น ทำเอาคยูฮยอนร้องคราง แต่เมื่อซองมินจะดูเหมือนคนไม่สติแล้วตอนนี้ ยิ่งเร่งจังหวะมากขึ้น

“อ๊า อ่ะ อื้ม คยูฮยอน อือ อ๊า ลึกกว่านี้หน่อย” ความเสียวซ่านนั้นทำให้ไม่อาจหยุดก่อนเอ่ยสั่งร่างสูง
ให้กระแทกเข้าไปลึกกว่านี้ ยิ่งร่างบางขยับถี่ขึ้น ร่างสูงก็กระแทกถี่ขึ้นและรุนแรง
จนทั้งห้องตอนนี้มีแต่เสียงเนื้อกระทบกันเท่านั้น


“อ๊าาา อ่ะ ซองมิน ผะ ผมใกล้แล้ว!!!” คยูฮยอนร้องครางอย่างทรมานเมื่อเขาใกล้จะถึงที่หมาย ซองมินเองก็ยิ่งเร่งเร้าให้ที่หมายเหมือนกัน จนในที่สุด...

“อ๊าาาาาาาา” ซองมินกับคยูฮยอนร้องครางออกมาพร้อมกันก็จะเกร็งปล่อยน้ำขาวขุ่นอีกครั้ง
และคราวนี้ไม่ได้ปล่อยในโพรงปากกับปล่อยในช่องทางรัก

“พอใจแล้วอย่าลืมพาไปเที่ยวนะ” ซองมินยังวายลืมข้อแลกเปลี่ยนที่ได้ตกลงกับคยูฮยอนเอาไว้
ก่อนจะพยายามลุกออกจากตัวร่างสูงที่กำลังนอนหอบเหนื่อยอยู่ แต่อยู่ ๆ ซองมินก็ถูกคยูฮยอนพลิกให้มาอยู่ข้างล่างแทน


“ยังจ๊ะ คุณนอนข้างล่างแล้วร้องครางให้ผมฟังก่อนซิ” คยูฮยอนพูดเริ่มขยับแก่นกายอีกครั้ง เมื่อรู้ว่ายังไงคืนนี้ไม่ได้นอน ก็จัดไป!! เอาให้คยูฮยอนพอใจ จะกี่รอบก็ได้ เพราะเขาเองก็เริ่มมีอารมณ์เหมือนกัน




.......................

................

......






ณ ประเทศไทย



“คยูเร็ว ๆ หน่อยได้ไหม? ซองมินอยากลงไปเล่นน้ำแล้วน้า!!” ซองมินพูดออกมาเสียงดังเพื่อให้ร่างสูงที่กำลังเปลี่ยนเสื้อได้ยิน ให้รีบเปลี่ยน เพราะเขานั้นอยากจะเล่นน้ำเต็มที่แล้ว และไม่รู้ว่าทำไมยังไม่ออกมาสักที มันชักจะนานไปแล้วนะ

“คยูฮยอน!!!!” ตะโกนเสียงดังเมื่อหมดความอดทน เมื่อคืนก็จัดหนักให้แล้ว ยังจะอะไรอีก ทำไมไม่ยอมออกจากห้องน้ำอีก

“มาแล้ว ๆ โทษพอดีปวดท้องหนักอ่า” ร่างสูงรีบพูดทันที เมื่อเห็นหน้าซองมินตอนนี้กำลังหมุ่ยเต็ม “อย่าโกรธน้า ปะ!! รีบไปเล่น เอ๊ะ!! หรือไม่อยากเล่น อยากจะมาซั่มกับน้องอีก 3 – 4 รอบอีกหรือจ๊ะพี่ จุ๊บ” คยูฮยอนพูดพร้อมกระชับร่างบางให้แนบชิดกับอกแกร่งพร้อมฝั่งจมูกลงไปที่แก้มขาวเนียน

“น้อยไปป่ะ?? 3 – 4 อย่างซองมินต้อง 10 รอบขึ้น!!” ก่อนจะผลักร่างสูงให้นอนราบบนที่เตียงแล้วจัดการจูบรุกเร้าทันที เรียวลิ้นที่เกี่ยวจนแยกไม่ออก บดเบียดร่างกายให้แนบเนื้อมาก คยูฮยอนก็ไม่ได้อยู่สุก
มือหนาที่กำลังลูกไล้แผ่นหลังและมือหนาอีกข้างหนึ่งก็ค่อย ๆ ลวงเข้าไปหยอกล้อกับส่วนอ่อนไหวของร่างบาง
จูบที่หนักหน่วงและเนินนาน ทำเอาอารมณ์ของคนทั้งคู่ไม่สามารถหยุดลงได้ มันกลับเพิ่มขึ้นจนห้องทั้งห้องนี้ร้อนละอุไปหมด

“นิ!! ที่รัก ไม่ไปเล่นน้ำแล้วเหรอ?”

“ไม่แหละ!! ซองมินอยากซั่มกับน้องสุดหล่อ เอ๊ะ!! หรือน้องไม่อยาก” มันก็อยากเล่นน้ำอยู่น่ะ ไม่รู้เป็นอะไร
เมื่อเห็นคยูฮยอนเดินออกจากห้องน้ำ ใส่กางเกงสามส่วนแถมยังใส่เสื้อแขนกุดบางแสนบางอีกมันทำให้รู้สึกมีอารมณ์และอยากสร้างรอยรักไว้บนตัวคยูฮยอนสักหน่อย

“อยากสิ แล้วจะไม่เสียดายเหรอ? ที่ไม่ได้เล่นน้ำ”

“ซั่มเสร็จก่อนแล้วค่อยไปเล่นก็ได้ สงกรานต์เขามีหลายวัน”

“งั้นก็ดี มามะ รับรองสงกรานต์ปีนี้จะเป็นสงกรานต์ที่ชุ่มฉ่ำสุด ๆ เลย” ก่อนจะทาบทับริมฝีปากอีกครั้ง เรียวลิ้นที่สอดแทรกเข้าไปในโพรงปากเพื่อหาความหวาน ก่อนจะพลิกให้ซองมินให้นอนข้างล่าง
จมูกก้มลงระดมหาความหอมที่แก้มนุ่มเนียนและซอกไซต้นคออย่างหื่นกระหาย
มือหนาก็เริ่มลูบไล้ จับโน้มจับนี่ เรียวลิ้นตอนนี้กำลังสนุกกับปุ่มสีชมพู เอาทำซองมินแอ่นอกกับความเสียวซ่าน


“อ๊า อ่า” ใบหน้าหวานร้องครางเมื่อ แก่นกายของเขาถูกครอบครองด้วยมือหนา คยูฮยอนจงใจสัมผัสอย่างเชื่องช้าแต่เร้าอารมณ์จนร่างบางกัดปากเม้นกับความเสียวซ่าน

“ซองมินชอบที่ฉันทำแบบนี้ให้ใช่ไหม!!” ซองมินรีบพยักหน้าอยากรวดเร็ว คยูฮยอนเองก็ยิ่งใช้มือครอบครองมันอย่างชำนาญก่อนจะรูดขึ้นรูดลง เสียงครางของซองมินทำให้คยูฮยอนยิ่งเร่งเร้าอารมณ์ของเจ้าตัวเข้าไปอีก


“อื้ม อ่า ฉะ...ฉันอยากให้นายเข้ามาเร็ว”

“ได้ซิจ๊ะ!!!” มือหนาจับสะโพกมนยกสูง คยูฮยอนลูบเบา ๆ ที่บั้นท้ายที่อวบอิ่มอย่างเต็มไม้เต็มมือแล้วขยำมันด้วยความหมั่นเขี้ยวจนซองมินสะดุ้ง พอซองมินเผลอก็สอดแก่นกายเข้าในช่องสีชมพูแล้วกระแทกเบา ๆ เป็นจังหวะถี่



“อืมม อ่า” ร่างบางที่ถูกกระทำยังคงขยับโยกตามจังหวะที่อีกคนมอบให้ ริมฝีปากบาง ๆ ที่เผลอครางจนดังเสียทั่วห้อง
สะโพกมนเริ่มขยับและเป็นฝ่ายกระแทกจากด้านบน ซองมิน โยกสะโพกไปมาทั้งที่สองมือนั้นเกี่ยวรั้งเอาไว้ที่ต้นคอของคยูฮยอนแล้วค่อย ๆ เคลื่อนสะโพกที่มีแก่นกายฝังอยู่ด้านในไปมา
เริ่มกระแทกถี่ด้วยความรุนแรง ส่วนที่เชื่อมสองร่างเอาไว้เริ่มเฉอะแฉะเพราะน้ำรักของร่างสูงไหลทะลักออกมาทั้งที่ร่างกายที่ครอบส่วนนั้นไว้ยังขยับตัวโยกไปมา ทั้งสองต่างไขว่ร่างกายของอีกคนมาแนบกายเพื่อประคองกอดให้แนบแน่น



“เหนื่อยแล้วเหรอ? ไหนบอกต้อง 10 รอบขึ้นไง!!” เสียงแหบพร่ากระซิบข้างหู เพราะเห็นร่างบางนอนอย่างเหนื่อยหอบ



“ใครบอก!!” ก่อนจะขึ้นคร่อมคยูฮยอนอีกครั้ง ริมฝีปากประกบริมปากหนาอย่างเร้าร้อน มือหนาเริ่มไต่ขึ้นมาบนร่างที่กำลังยั่วยวนเขาอยู่ด้านบน กลางวันนี้และค่ำคืนนี้คงยังไม่มีวี่แววว่าร่างทั้งสองร่างจะหยุดกันง่าย ๆ เมื่อร่างกายสองทั้งต่างมีอารมณ์และความหื่นที่มากมายจนเกินที่จะเก็บไว้ หากไม่ได้ปลดปล่อยคงนอนไม่หลับกันแน่ ๆ







ความต้องการที่ไม่รู้จักพอและคำว่าเหนื่อย ของทั้งสอง มันได้ทำให้ลืมว่าพวกเขามานี่ทำไม!!







THE END


กรุณากลับไป เม้น ด้วยนะคะ ถูกใจไม่ถูกใจ ก็ กรุณา เม้น นะคะ






 

Part 12 - (NC-HanHyuk)

“ก็ได้!! ฉันตกลง อย่ามาทำสายตาแบบนั้น ฉันไม่ได้แพ้” พูดออกแล้วทั้ง ๆ โมโห พร้อมพยายามผลักร่างสูงอีกครั้ง


“ฮึ แต่ฉันว่านายแพ้ฉันนะ ลี ฮยอกแจ” พูดจบก่อนจัดการมอบจูบที่แสนเร้าร้อนโดยที่มือหนากำลังปล่อยกระดุมเสื้อของร่างบางทีละเม็ดโดยไม่มีการรีบร้อนแต่อย่างใด อ้อมแขนแกร่งนั้นโอบลูบไล้เอวบางให้ยิ่งแนบชิดหน้าท้องกำยำของเขา ไล้ต้อนเรียวลิ้นเล็กในโพรงปากอุ่นอย่างต่อเนื่องจนฮยอกแจต้องครางประท้วงหนัก ๆ ก่อนที่จะขาดอากาศหายใจไปกับจูบที่แสนยาวนานและลึกล้ำ


“อื้อออออ จะทำให้ฉันตายเลยอะ. ..!!!” ยังไม่ทันจะได้พูดจบฮันคยองก็มอบจูบอีกครั้ง แขนแกร่งกอดกระชับรอบเอวให้แน่นอีกครั้ง จมูกโด่งคมเลื่อนเข้ามาคลอเคลียที่ซอกคอขาว ขบเม้นเบา ๆราวกับจะแกล้งแต่หากกลับกลายการสร้างรอยรอยและหลักฐานความเป็นเจ้าของขึ้นมา


มือหนาซุกซนไปเค้นคลึงช่วงเอวและสะโพกบางเล่นอย่างสนุกมือ จนร่างบางเผลอขยับไหวตามแรงมือหนานั้นอย่างลืมตัว ท่อนขาเรียวยาวนั้นแทรกผ่านขาเล็กเพื่อดันให้แยกออก เขาเน้นย้ำเป้ากางเกงของร่างบางจนตื่นตัวตามอารมณ์ที่ฮันคยองกระตุ้น


“ฮั่ก อื้อออ อื้มมมม” ริมฝีปากบางหอบหายใจดวงตากลมโตนั้นปรือปรอยตามแรงอารมณ์ที่ก่อตัวอย่างไม่อาจห้ามแต่ถึงอย่างนั้นฮยอกแจก็ไม่อยากที่จะเดินตามเกมส์ของฮันคยองเพียงเพราะแค่ธรรมชาติของร่างกายมันพาไป


“อะ อ๊าาา ”

“ชอบสิ่งที่ฉันปรนเปรอให้ใช่ไหม? หืมม” ดวงตาคู่คนที่อยู่ในอ้อมแขนในสภาพหมดแรงแล้วเอ่ยถาม ฮยอกแจหอบหายใจส่ายหน้าน้อย ๆ


“นายเซ็กซี่จัง!!” เป็นอีกจูบที่หนักหน่วงกว่าเดิม ฮันคยองค่อยๆเลื่อนมือหนาอีกข้างลูบไล้ภายใต้เสื้อตัวโคร่งเอวบางคอดอย่างต้องการ เสียงหัวใจของเขาเต้นแรงยิ่งกว่าครั้งไหน ๆ ทั้งที่มันไม่ใช่ครั้งแรกสำหรับเขาอีกหน่อย เรียวแขนบางยกขึ้นโอบรอบลำคอแล้วเปิดปากให้อีกฝ่ายเข้ามากวาดชิมความหวานหอมได้อย่างเอาแต่ใจ สะโพกมนนั้นส่ายเร้าบดเบียดส่วนกลางเข้าหาอย่างไม่ปิดบังความต้องการอีกต่อไป



“อ่า ฮยอกแจ” เสียงทุ้มนั้นครางชื่อนั้นของเขา ฮันคยองเริ่มล้วงเข้าไปส่วนอ่อนไหวของฮยอกแจออกมาจัดการลูบไล้และไล่ไปตามช่วงขาเรียวเล็กอย่างช่ำชองเช่นเดียว


“ฉันต้องการนายฮยอกแจ” เสียงทุ้มครางกระซิบข้างหูเขาไล้ลิ้นอุ่นลงมาที่ต้นคอ ฝ่ามือร้อนดังดวงไฟก็ไม่ได้นิ่งเฉยกับปรนเปรอลูบไล้ส่วนอ่อนไหวด้านล่างอย่างแผ่วเบา


“อื้มมม อ่า” ริมฝีปากเรียวเม้นปากกัดไม่อยากให้เสียงครางนั้นออกมาซะเท่าไร อกแอ่นขึ้นสู้กับริมฝีปากหนาที่กำลังหยอกล้อกับยอดเม็ดสีชมพูราวกับจะกลืนกินมันเข้าไป ช่วงเอวคอดและสะโพกมนเผลอขยับยกขึ้นตามมือที่กำลังรูดดึงส่วนอ่อนไหว


“ฮะ ฮันคยอง ฉะ ฉัน”


“หืมมม ไม่ไหวแล้วหรอ?” มือบางนั้นคว้าลำคอแกร่งขึ้นมากดจูบเร้าร้อน ฮยอกแจแอ่นสะโพกขึ้นบดเบียดส่วนกลางแข็งขันของฮันคยองให้อีกฝ่ายได้รับรู้ว่าเขาเหลืออดแล้วจริง ๆ ฮันคยองเองก็ใช่ว่าจะแกล้งคนเร้าร้อนได้ลงคอเขายกสะโพกฮยอกแจขึ้นแล้วค่อย ๆ กดเรียวนิ้วลงที่ปากทางคับแคบนั้นเพื่อเบิกทางให้อีกฝ่ายคุ้นชิน


“อ๊าาาา อื้ออออ พอที ฉันต้องการนาย ฮันคยอง ฉะ ฉันแพ้แล้ว” ใช่เขาคือคนแพ้แล้วจริง แพ้อยากอับอายที่สุด ความสุขความเสียวที่ร่างสูงนั้นปรนเปรอให้ มันให้เขายอมอย่างง่ายดายราวกับไม่เคยโกรธหรือแค้นกันอย่างไร แกนกายที่พร้อมจะเผชิญศึกรักอันเร้าร้อนค่อย ๆ กดจมหายเข้าไปในช่องแคบแสนตอดรัดของฮยอกแจอย่างเชื่องช้า ฮันคยองเริ่ดหน้ากลั้นหายใจให้กับความคับแน่นที่ไม่ลดหย่อนลงไปทั้งที่เขาเบิกทางแล้วแท้ ๆ




“อ๊า!! มัน ฉัน อ๊าาา” เสียงครางหวานลั่นเมื่อฮันคยองขยับตัวจนจมลึกถอยอออกและกดย้ำลงใหม่ช้า ๆ จนฮยอกแจอดที่จะจิกเล็บลงที่แผ่นหลังไม่ได้ จังหวะนุ่มนวลแค่ทว่าร้อนแรงในความรู้สึกค่อย ๆ โหมกระพือทั้งสองคนให้ร้อนรุ่ม ใบหน้าหล่อเหลาที่แหงนเงยรับความเสียวซ่านนั้นก้มจูบลงที่กลีบปากฮยอกแจอีกครั้ง เขาคลอเคลียริมฝีปากที่ขมับจูบซับที่เหงื่อเม็ดใสบนใบหน้าส่ายเร้ากัดปากผ่อนแรงครางเสียงหวานออกมาอย่างทะนุถนอม



“อ๊า ฮัน ฮันคยอง ฉันไม่ไหวแล้ว” มือบางไขว่ขว้าและริมฝีปากที่เรียกหาชื่อของร่างสูงไม่หยุดหย่อน ฮันคยองเร่งจังหวะอย่างระมัดระวังเพื่อที่ตัวเองและฮยอกแจไปถึงที่หมายพร้อม ๆ กัน เขาขยับสะโพกกระชั้นถี่ขึ้น อ้อมแขนเกร่งคว้ากอดกระชับช่วงเอวแน่นก่อน ริมฝีปากหนาจะเลื่อนเข้าไปใกล้ข้างหูก่อนจะเอ่ยกระซิบบอกอีกครั้งก่อนที่มือจะแตะถึงคงสวรรค์ร่ำไร




“นายคือของฉันฮยอกแจ นายแพ้แล้ว อะ อ่าาาา!!!”


“อ๊าาาา!!!!” เสียงครางของทั้งสองประสานออกมาพร้อม ๆ กันโดยมีน้ำขาวขุ่นที่ไหลเข้าไปในช่องท้องของฮยอกแจ เพื่อเป็นการยืนยันว่าพวกเขาถึงสวรรค์พร้อมกันและนั้นก็เป็นสัญญาณว่าเกมส์ของทั้งคู่นั้นสิ้นสุดลงเสียที




“เสร็จแล้วก็รีบเซ็นสัญญาซิ” เสียงที่ฟังแล้วดูหอบเหนื่อยอยู่บ้างแต่ก็ไม่ลืมว่าเขายอมให้ฮันคยองนั้นเพราะอะไร ก่อนจะพยายามใส่เสื้ออย่างช้า






-------------------------

ด้วยความกรุณาของท่าน ด้วยกลับไปเม้นด้วยค่ะ ไปอ่านตอนที่เหลือ ^^


 

Part 6 - ความรู้สึก


"ตอนแรกก็ทำสะโพกฉันเจ็บ ตอนนี้มาทำฉันโมโหอีก อย่าหวังว่าจะรอด!! " คยูฮยอนซุกไซร์ซอกคอขาวรุนแรงเก็บเกี่ยวหาความหวาน ซองมินทั้งดิ้น ทั้งขัดขืนก็ต้องหยุดทันที เมื่อฟันเรียวฝั่งไปที่สะโพกของซองมินอย่างแรงจนมีเลือดซิบออกมาก มือบางผลักดันหัวคยูฮยอนให้ขึ้นจากส่วนล่างของเขา เพราะเขาเจ็บและแสบตรงสะโพกมาก



"โอ้ยยย กัดทำไม!!~" ซองมินร้องถามเมื่ออยู่ๆ คยูฮยอนร้อยวันพันปีไม่เคยกัดเขาสักครั้งแล้วทำไมครั้งนี้ถึงมากัดเขา ยิ่งเจอคำตอบยิ่งอยากทำให้ซองมินกระโดดกัดตอบเสียให้รู้รอด



"อยากดิ้นทำไมล่ะ??" คยูฮยอนพูดออกมาอย่างโมโห ก็ดิ้นอยู่ได้จะทำอะไรก็ไม่ถนัดเลยต้องกัดให้หยุดสักทีจะได้อยู่นิ่งๆ และมันก็ดูเหมือนจะได้ผลซองมินนิ่งลงทันที ปากหนาเลื่อนมาเกาะกุมส่วนอ่อนไหวอีกครั้งจนมิดด้าม เรียวลิ้นที่หยอกย้อส่วนปากอย่างชำนาญ มือที่ช่วยสลับสร้างอารมณ์ให้ซองมิน ส่วนปลายเริ่มมีน้ำไหลซึมออกมาก



"อา อ๊า อื้ม คยูฮยอน" เสียงครางแห่งความเสียวซ่าน มือบางจิกผมนุ่มเพื่อระบายความเสียง สะโพกมนที่แอ่นไปตามจังหวะกับทุกสัมผัสที่คยูฮยอนมอบให้ ฟันขบเม้นริมฝีปากตัวเอง อารมณ์ที่เตลิดไปถึงไหนต่อไหนไม่รู้ รู้เพียงอย่างเดียวนี้มันต้องการมากและมันก็ทำให้มีความสุข จนต้องปลดปล่อยออกมาในที่สุด น้ำขาวขุ่นที่ปล่อยเข้าปากหนาจนเลอะทั้งปากและหน้าท้อง ทั้งที่จะแกล้งทำให้คยูฮยอนเจ็บดูบ้าง เจ็บเหมือนที่เขาเจ็บ ที่เขาโดนทำร้ายร่างกาย จิตใจ และวาจาต่างๆนาๆ แต่ทำไม!!~ เวลาที่คยูฮยอนทำแบบนี้กับเขาทีไร เขากับรู้สึกดี รู้สึกมีความสุขที่คยูฮยอนหยอกเย้าส่วนอ่อนไหว อยากให้คยูฮยอนทำมากกว่านี้ ถึงแม้การกระทำของคยูฮยอนมันจะรุนแรงก็ตาม ทำไมนะ!!!~


"เสร็จเร็วเชียวนะ" ก่อนจะมอบจูบอันแสนเร้าร้อน ลิ้นเล็กเองก็ตอบรับอย่างรู้ทันที ลิ้นที่พันกันจะแยกไม่ออก เสียงที่มาจากริมฝีปากดูดกิน น้ำที่ไหลออกจากมุมปาก ไม่ได้ทำให้ทั้งสองหยุดการจูบที่ดูดดื่ม ร่างบางเริ่มทุบตี เพราะอากาศเริ่มหายไปไหน มันหายใจไม่ทัน จนคยูฮยอนต้องผละออกก่อน มือหนาที่ลูบไลไปตามเรียวก่อนจะแยกขาออก เพราะมันเริ่มถึงเวลาที่สนุกแล้วซิ



"อ๊ะ เจ็บ ทำไมเปิดทางก่อนล่ะ" คยูฮยอนนำแท่งแก่นกายเข้าช่องแคบทันที ที่เดียวมิดด้ามโดยไม่มีการเปิดทางใดๆทั้งสิ้น เลือกไหลออกมาทันที ถึงมันจะไม่ใช่เรื่องที่บริสุทธิ์ หากเป็นเลือดแห่งการฉีดขาด มือบางผลักดันทุบตี อกแกร่งให้หยุดการกระทำ เพราะมันเจ็บ อึดอัด มันเจ็บเหมือนตอนที่เขาโดนคยูฮยอนขืนใจครั้งแรก


"สม!!! อย่างนายมันไม่เปิดหรอก ชอบไม่ใช่หรอ? ความรุนแรงนะ" ก่อนกระแทกแรงๆอีกสองสามครั้งอย่างป่าเถื่อน ร่างบางพยายามดิ้นอีกครั้งให้รอดพ้นจากความอึดอัดและความเจ็บ ร่างสูงยังกระแทกถี่ยิบเข้าไปอีก อย่างมีความสุข โดยไม่สนใจร่างบางข้างล่างว่าตอนนี้ใบหน้าเต็มไปด้วยคราบน้ำตาแห่งความเจ็บปวดมาแค่ไหน



"อ๊า เจ็บ อื้อ เอาก่อนได้ไหม เจ็บ" คำพูดที่ออกมาด้วยความเจ็บปวดไม่ได้ทำให้คยูฮยอนสนใจหรือสะกิดใจแม้แต่น้อย ช่องแคบที่ตรอดรัดจนทำให้ร่างสูงรู้สึกเจ็บ แม้เขากับซองมินจะมีอะไรกันหลายครั้ง แต่ช่องแคบนั้นกลับไม่หลวมมันยิ่งรัดแน่นขึ้น คยูฮยอนถอดแก่นกายออกก่อนสอดใส่เข้าไปอีกครั้งและเร่งกระแทกถี่อีกครั้งจนร่างบางรองรับอารมณ์ไม่ทัน ริมฝีปากถูกบอดขยี้อีกครั้งลิ้นร้อนไล่หาความหวานในโพรงปากลิ้นเรียวภายในก็ตวัดตอบอย่างรวดเร็ว เพื่อให้ลดความเสียวและความเจ็บลงบ้าง ลากไล้ลิ้นดูดเม็ดติ่งสีชมพูอย่างหื่นกระหาย ขณะเดียวกันท่อนล่างก็ยังเร่งแรงกระแทก เร่งความเร็วและรุนแรงมากขึ้นทุกที


"แรง อื้ม อ๊า ไปแล้วนะ" ซองมินพูดออกมาเสียงไม่กำลังจะไม่ไหวแล้ว เหมือนร่างกายกับถูกกระตุ้นให้ร่างสูงยิ่งทำรุนแรงและป่าเถื่อนมากขึ้น


"อา อ๊า อื้มมม ซองมินนน" เมื่อยิ่งใกล้ถึงฝั่งฝัน ซองมินยิ่งเจ็บมากเท่านั้น แก่นกายที่ถูกเสียดสีกันตั้งชูชันกระตุกเบาๆ น้ำขาวขุ่นของซองมินก็พุ่งออกมาเลอะเต็มหน้าของร่างสูง คยูฮยอนกระแทกสองสามครั้งก็ปลดปล่อยน้ำขุ่นออกมาเหมือนกัน น้ำขาวขุ่นไหลเข้าไปภายในและมีบางส่วนของไหลเลอะตามเรียวขาวที่มีกระจายออกไป คยูฮยอนฟุบตัวลงนอนทับซองมิน ทั้งๆที่ส่วนล่างกลางลำตัวยังคงอยู่ในตัวร่างบาง ก่อนกระซิบข้างหู ยิ่งทำให้ซองมินตากว้างทันที


"อย่าเพิ่งเหนื่อยดิ สะโพกฉันยังไม่หายเจ็บ นายเองก็อย่าหวังนอน ต้องเจ็บมากกว่านี้ก่อน" คยูฮยอนเริ่มซุกไซร์ลงที่ซอกคออีกครั้งพร้อมกดจูบเป็นจังหวะสร้างหลักฐานแห่งความเจ็บเป็นรอยสีแดง สีม่วงบ้าง ลากลิ้นร้อนร่างกายอีกครั้ง แต่ดูเหมือนครั้งนี้ ซองมินจะนิ่งไม่มีการดิ้นเพราะหากดิ้น ขัดขืนไปก็เท่านั้นยังไงซะเขาก็ต้องยอมคยูฮยอนอยู่ดี





จิ้มๆๆกี้เบาน้า...เพื่อไปเม้นให้ด้วย อย่าอ่านแล้วไม่เม้นน้า...สาปแช่งอ่า

 

Part 4 - สนุก???

Part 4 – สนุก???

"ไม่...ม่...นะ...พอ...จ...อึก..เจ็บ.." ร่างบางที่กำลังครางอย่างเจ็บปวด เมื่อร่างสูงที่กำลังกระแทกร่างของเขาอย่างถี่แรงโดยไร้ความปราณีต่อร่างบางเลย


"เจ็บหรอ...ลี ซองมินที่พี่ฉัน โดนรถกะแทกแทนนายล่ะไม่เจ็บยิ่งกว่าเหรอ" คยูฮยอนพูดออกด้วยความโกรธ ทำมาเป็นเจ็บกับอีกแค่กระแทกเข้าไปแค่นี้ พี่ต้องเจ็บก่อนตายล่ะ นายเคยรู้บ้างไหมห๊ะ!!! ว่ามันเจ็บ ทรมานแค่ไหน ร่างบางได้แต่ส่ายหน้าแก้มสองข้างที่แดงจัดน้ำใสๆ ที่คลั่งรินลงข้างแก้มอย่างไม่ขาดสาย มันทำให้เขากับนึกถึงเหตุการนั้น เหตุการณ์ที่ไม่อยากนึกเลย ความผิดที่เขาก่อ โดยไม่ตั้งให้คนคนหนึ่งต้องตายเพราะเขาเลย ทำไมนะ!!! ทำไม!!! เวลาที่เขาจะหนีออกจากบ้านนี้ต้องนึกถึงคำพูดนั้นด้วย ทำไมกัน

‘ อยู่เป็นเพื่อนคยูฮยอน...พี่ขอร้อง ’

ทำไมเราต้องทำตามด้วย ในเมื่ออยู่ที่นี่ก็มีแต่ความเจ็บปวด

เพราะรักหรอ?
เพราะพี่เขาดีกับเรา
เพราะเขาเป็นคนช่วยชีวิตเรา
เพราะอะไรกัน
พี่โจควอน...ผมคิดถึงพี่จัง..ผมไม่อยากอยู่เป็นเพื่อนคยูฮยอนแล้ว...


"อา ฮึก ซองมิน นายมัน อึก" ร่างสูงกระแทกถี่ขึ้น บ้างผ่อนเบาอย่างอ่อนโยนบ้างเร็วและแรง จนร่างบางรับรองอารมณ์ไม่ทัน มือที่กำผ้าปูที่นอนจนยับเพื่อระบายว่าความเสียว ความเจ็บลงบ้าง มืออีกข้างหนึ่งพยายามดันอกแกร่งเพื่อเป็นสัญญาณให้อ่อนโยนกับเขาหน่อย เพราะนั้นเจ็บปวดมากพอแล้ว


"อา ฮึก อึก อ่า อา คยู" ความต้องการที่เพิ่มมากขึ้น ความเร้าร้อนที่กำลังดุเดือนให้ร่างสูงไม่สามารถยับยั่งความต้องการได้ เมื่อใกล้จุดมุ่งหมายร่างบางก็ยิ่งต้องเจ็บปวดมากขึ้น แรงกระแทกครั้งสุดท้ายจบลงด้วยความสวยงามที่ร่างสูงต้องการ น้ำขาวขุ่นกำลังคลั้งไหลและเลอะไปบริเวณท่องแคบของร่างบางซึ่งเป็นสัญญานว่าความเจ็บปวดได้หมดลงไปอีกข้ามคืนหนึ่งแล้ว เมื่อไรกันนะที่ความปวดเหล่านี้จะหมดไปสะที



"คุณพ่อไปไหนล่ะ??" คยูฮยอนเมื่อลงจากด้านบนก็เอ่ยถึงผู้เป็นพ่อ


"ท่านไปต่างประเทศตั้งแต่เมื่อวานแล้วคะ ท่านไม่ได้บอกไว้เหรอ?คะ" ร่างสูงถึงกับหน้าเสียทำไมพ่อไม่บอกเขาบ้างนะ คงจะโกรธที่เขาเอาซองมินมาอยู่ที่นี่ แต่ไม่เห็นต้องไม่บอกเขาเลยนี่น้า...หรือเป็นไม่อยากเจอซองมิน ทำไมคิดถึงลูกคนนี้บ้างล่ะ เพราะหลังจากที่พี่โจควอนตาย ก็ไม่ค่อยได้เห็นหน้า แล้วยิ่งรู้ว่าซองมินมาอยู่ที่บ้านยิ่งไม่อยากกลับบ้านเท่าไร เป็นแบบนี้อีกแล้ว เขาต้องกินข้าวคนเดียวอีกแล้ว ถ้าเป็นเมื่อก่อนก็จะมีพี่มานั่งกินด้วย คุยกันอย่างสนุกสนาน แต่ตอนนี้ไม่มีอีกแล้ว ไม่มีคนที่เคยปลอบเขาเวลาที่พ่อไม่อยู่ เวลาที่กินข้าวคนเดียว ไม่มีอีกแล้ว พี่ครับผมเหงาจัง ผมคิดถึงพี่จัง พี่รู้บ้างหรือป่าว??


"คุณหนูเป็นอะไรหรือป่าว?คะ" แม่บ้านเห็นหน้าไม่ค่อยดีของคุณหนูก็นึกเป็นห่วงขึ้นมา เพราะเธอรู้ดีว่าคุณหนูกำลังคิดอะไรอยู่


"แล้วนี่ ซองมินไปไหน ทำไมไม่ลงมากินข้าว" คยูอยอนเอ่ยถามหาอีกคนเพราะปกติ ซองมินต้องมาเป็นคนตักข้าวให้เขาต้องมารับใช้เขา แล้วนี่หายไปไหนจ อยากลองดีหรือไง


"ป้าไม่เห็นตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ คงยังไม่ลงมั่งคะ เดี๋ยวป้าให้คนขึ้นตามนะคะ" แม่บ้านรีบรายงานอย่างเร็ว


"ไม่เป็นไร เดี๋ยวผมขึ้นไปตามเอง" ก่อนจะลุกขึ้นเดินจำอ้าวตรงไปที่ห้อง ห้องที่เขาใช้เป็นเครื่องระบายอารมณ์ ระบายความต้องการ และระบายความใคร่


"ฮยอกแจ ฉันคิดถึงนายจัง ฉันอยากออกไปจากที่นี่อ่ะ อยากไปอยู่ในที่ที่ฉันอยู่อ่ะ" ซองมินกำลังคุยกับเพื่อนที่รักมากที่สุด แล้วก็เหลือคนเดียวที่เขาจะพึ่งพาได้ตลอด


"ให้ฉันไปรับเอาไหม?? ฉันอยากให้นายมาอยู่บ้านฉันมากกว่านะ ฉันอยากเจอหน้ามากรู้ไหม? ฉันไม่ได้เจอหน้าตายเกือบปีแล้วนะ ได้คุยแต่โทรศัพท์ โหดจัง" ฮยอกแจใส่ไฟเต็มที่ ตั้งแต่ซองมินเข้ามาบ้านนี้เขาแทบไม่ได้เจอหน้าเลยดีกว่า ได้แต่คุยทางโทรศัพท์อ่ะ


"เกือบปีบ้านนายดิ!!! แค่ 6 เดือนกว่าเอง มั่วแล้ว" ซองมินรีบแก้ต่างเลย มั่วจริงๆๆเพื่อนเขา


"ว่าแต่ถึงนายมารับฉันไป ฉันก็ไม่ไปหรอกเพราะฉันอยากอยู่ในที่..." ก่อนจะหยุดช่วงไป "ไม่มีไรหรอก" ร่างบางไม่อยากพูดออกไปเพระกลัวเพื่อนรักจะหาว่าบ้า


"เอ้า!!! แล้วบอกว่าอยากออกไป อะไรของนายห๊ะ" ฮยอกแจสวนกับทันที ซองมินไม่ได้ตอบอะไรก่อนจะหัวเราะออกมาแทน ร่างบางกำลังนอนมีความสุขกับการคุยโทรศัพท์ โดยที่ไม่สนหรือสังหรณ์ใจเลยว่ามีใครกำลังยืนอยู่ตรงปลายเตียง ก่อนจะแย่งโทรศพท์ร่างบางขึ้นมา


"คุยกับเมียคนอื่นระวังไว้ จะไม่ตายดี" คยูฮยอนพูดอย่างเรียบเน้นคำบางคำโดยสายตามองที่ซองมิน ที่กำลังโกรธจัด


"ไม่มีมารยาท" ร่างบางพูดจาเรียบยิ่งกว่าร่างสูง คยูฮยอนจึงกับโมโหก่อนจะคว้างโทรศัพท์ทิ้งจับคางหม่นออกแรงบีบจะแดงอย่างเห็นได้ชัด


"เรื่องของฉัน ถ้าไม่อยากไอ้นั้นต้องเจ็บตัวเพราะนายอีกก็อยากให้รู้อีก" คยูฮยอนจับจ้องร่างบางใบหน้าร่างบางที่เต็มความแดงเพราะกำลังโกรธ โดยรู้ได้ชัด


"ฉันก็คุยมาแบบนี้นานแล้ว นายไม่รู้หรอ? คยูฮยอน" ซองมินออกแนวกวนประสาทร่างสูงอย่างเห็นได้ชัด เขาเคยคิดว่าถ้าทำดีกับคยูฮยอนมันอาจจะทำให้ได้รับความอ่อนโยนบ้าง แต่ไม่เคย มันเป็นความคิดที่เขาคิดผิดอย่างแรง นอกจากไม่เคยรับความอ่อนโยน เขายังได้รับความรุนแรงกับมาแทนอีก


"ลี ซองมิน!!!" คำพูดนั้นทำให้คยูฮยอนถึงโมโหจนเส้นประสาทแตกขึ้นมาทันที ก่อนจะเหวี่ยงร่างบางไปที่กำแพงแล้วล๊อกตัวร่างบางทันที ก่อนจะบับคางหม่นอีกครั้ง


"กล้าพูด กล้าเถียงฉันหรอเก่งนักใช่มั้ยห๊ะ!! อยากลองดีนักต้องเจอ" ก่อนจะบดขยี้ริมฝีปากบางอย่างแรง พยายามดันลิ้นเข้าไปหาความหวานแต่ซองมินกับเม้นปากเพื่อไม่ให้คยูฮยอนนำลิ้นเข้ามา คยูฮยอนโมโหออกเเรงบีบคางหม่นหนักกว่าเดิมจนร่างบางต้องยอมเผลอปากเพื่อให้คยูฮยอนแลกลิ้นแลกชิมความหวานในปากพยายามดิ้นพยามผลักความรดันตรงหน้าออกไป ยิ่งพยายามดิ้นหรือหนีมันยิ่งทำให้เขาเจ็บมากขึ้น คยูฮยอนเริ่มซุกไซร์ลงมาคอที่ขาวก่อนจะกัดคออย่างแรงทำเลือดไหลมาออก


"โอ้ยยย เจ็บนะ" ซองมินผลักร่างสูงทันทีเมื่ออยู่คยูฮยอนก็มากัดคอเขา ดูดิเลือดไหลอีกด้วย ร่างสูงไม่พูดอะไรมาก่อนจะยิ้มแยะให้ร่างบางแล้วเหวี่ยงร่างบางไปที่พื้นทันที ความเจ็บปวดแร่นขึ้นมา คยูฮยอนรีบคร่อมซองมินทันทีก่อนที่เริ่มซุกไซร์คอเพื่อความหวานอีกครั้ง ความต้องการมากขึ้น ไม่ใช่เพราะอยากหรือมีอารมณ์ทางเพศทั้งสิ้น แต่เป็นซองมินทำให้โมโหที่พูดกล้าเถียงเขาจะสั่งสอนให้รู้บ้างว่าอย่ามาทำเก่งกับคยูฮยอนคนนี้เพราะนายสู้ไม่ได้หรอก ลี ซองมิน


"อย่าทำดีดดิ้นเลย เพราะนายเองก็ชอบมันไม่ใช่หรอ??" คยูฮยอนกระชากสิ่งที่ขว้างกั้นออก ไม่ว่าจะเป็นเสื้อผ้ากางเกงหรือแม้กะทั้งกางเกงในออกให้หมด แล้วเริ่มสูดชมหาความชมหอมร่างบาง มือหยาบเคลื่อนลงหาเป็นชายของซองมินก่อนจับรูดขึ้นลงออกแรงใช้นิ้วกดขยี้ส่วนหัวอย่างรุนแรง ใบหน้าที่คยูฮยอนก็กำลังซุกไซร์ที่คอก่อนจะค่อยลากลิ้นมาถึงยอดทับทิมจึงกัดเข้าที่ทับทิมทั้งสองทำให้ร่างบางร้องมาด้วยความเสียว


"อ๊า..อ่า คยูฮยอนเจ็บ" ร่างที่กำลังบิดด้วยความเสียว สีหน้าที่กัดปากเพื่อระงับเพื่อไม่อยากส่งเสียงออกมา ยิ่งทำให้ร่างสูงรู้สึกโมโหมากขึ้นและออกแรงเพิ่มความถี่มากขึ้นด้วย


"ร้องออกมาเถอะ ถ้าความร่านกำลังต้องการ" ซองมินลืมตาขึ้นมามองร่างสูงอย่างโกรธเคือง คยูฮยอนเห็นอย่างนั้น เคลื่อนใบหน้าตัวเงอก้มลงที่ระหว่างขาก่อนจะเอาแท่งร้อนที่กำลังขยายตัวเข้าไปในโพรงอย่างไม่รังเกียจแต่อย่างใด ก่อนจะส่งลิ้นชื้นแชะอ่อนนุ่มลิ้มรสความหวานอร่อยอย่างสนุก คยูฮยอนเพิ่มจังหวะเร็วขึ้นถี่ขึ้นก่อนจะผลัดเปลี่ยนเป็นมือบ้าง ก่อนจะเปลี่ยนใช้ปากอีกครั้งความชื้นของลิ้นที่กำลังสร้างความสุขให้กับแท่งเนื้อได้เป็นอย่างดี ซองมินเองก็เช่นกันพยายามที่กั้นเสียงไม่ให้ออกมาสุดท้ายก็ทำไม่ได้



"อ๊า คยู อา เสียว คยูอ่า อ๊า" เสียงครางที่เป็นศัพท์ทำให้คยูฮยอนรู้ดีว่าคนตรงนี้กำลังจะปลดปล่อยความต้องการออกแล้ว




จิ้มกด มินเลยคร่า กับไปเม้น ไปอ่านต่อนะคะ


ข้อมูลส่วนตัว

AO'2MIN' & CHuHEe

Author:AO'2MIN' & CHuHEe
● INTRODUCE WRITER ●
BD: 31/05/1992
NICKNAME: AO ^^

ฉากที่ถูกตัด !!
อิสระเสรี
ความคิดเห็นล่าสุด
ลิ้ง
ค้นหา
แบบฟอร์มขอเป็นเพื่อน

เพิ่มผู้ใช้นี้เป็นเพื่อน